De jaren '60 waren prachtige jaren voor die tijd. Menige vijftiger denkt er met weemoed aan terug en vindt dat toen de wereld veranderd is en dat de jeugd na hun het door hun strijd pas gemakkelijker gekregen heeft. Drijfveren waren de jeugdmuziek met bands als Beatles en Rolling Stones en de zendpiraten van Radio Veronica en Noordzee, de opkomst van de bromfiets met Kreidler, Zundapp, Tomos en Puch als bekendste merken, iedereen die tot z'n 16e naar school moest en daarna ging verder leren in plaats van werken, de financiële armslag, de seksuele revolutie, de jongerencultuur etc. Ergens in die jaren besloot een vriendengroepje uit Hengelo(g) om, in navolging van Beatles en Rolling Stones en in Nederland onder andere Q65 en Brainbox, om een bandje te beginnen. In die tijd had bijna iedere jongen van hun leeftijd wel een gitaar, maar een bandje oprichten was nog wel wat anders, want gitaarversterkers waren er nauwelijks en muziekwinkel van Delden in Doetinchem kon ze ook niet leveren, nog daargelaten of jongelui in die tijd geld hadden om die apparatuur aan te schaffen. The Magic Butterfly leek een goede toekomst tegemoet te gaan, maar je wordt ouder, krijgt andere belangen, werk, verkering en zoals in elke band de ruzietjes over de muzikale zeggenschap en ook The Magic Butterfly ging daardoor ter ziele. In 2003 werd voor de gein het idee opgevat om bij een 50e verjaardag van een van de vrouwen van een bandlid een paar nummers in de oude bezetting te spelen. De oude formatie Wim Evers(gitaar), Eddy Harmsen(bas), Henk Hamsen(gitaar) aangevuld met Gerrie Evers(gitaar en zang), Gerhard de Greef(drums) en Jos Sesink(keyboard/trekharmonica) ging aan het oefenen. Het optreden op de bewuste verjaardag beviel zo goed, dat de mannen besloten de geleende spullen terug te brengen en zelf te investeren in de benodigde apparatuur en instrumenten.